De wind snijdt door mijn gezicht en de tranen stromen van het randje van mijn ogen naar het puntje van mijn oren. Als ik opzij kijk zie ik aalscholvers meevliegen en als ik omhoog kijk zie ik roofvogels rondcirkelen. De punt van de ijzersterke sloep wijst de richting aan van ons doel in het Nationaal Park De Biesbosch: de zoektocht naar … de ijsvogel :-)

Het hoofdbestanddeel van mijn fotografiehobby bestaat uit landschappen en wilde dieren waarbij ik een sterke voorkeur heb voor het grote wild. Dit wil niet zeggen dat ik het kleine grut negeer. Integendeel; zo af en toe maak ik een uitstapje om het gefladder en klein overstekend wild aandacht te geven. Een kleine selectie foto’s hiervan kan bekeken worden op de portfolio pagina Het Kleine Grut.

Sinds kort heb ik de pagina Recente foto’s mogen bijwerken met foto’s van een wel erg mooi vogeltje: de ijsvogel!

Print screen carlnoya.nl-recente-fotos

Het begon als een mooi cadeau van mijn vrouw; een fotografie workshop in de Biesbosch, samen met natuurfotograaf Bas Breetveld (www.fotosloep.nl). Ik moet zeggen dat deze 1 op 1 fotoworkshop-avontuur heel goed is bevallen!

De ochtend begon lekker vroeg. Nou ja … lekker? 4.30 uur ging de wekker! Gaaaaap. “Waarom?!” was gelijk de vraag die door mijn gedachte ging. Normaal gesproken heb die gedachte ook als ik doordeweeks naar mijn werk ga … maar op een zondagochtend ben ik wel even in de war op dit tijdstip. Eenmaal de gedachte aan een avontuur in de Biesbosch en een blauw ijsvogeltje in de zoeker van de camera bracht mij gelijk in staande stand naast het bed en voordat ik het wist had ik een rondje onder de douche gerend en stond ik klaar in mijn gloednieuwe rubberen laarzen om te beginnen aan een nieuw avontuur.

6 uur ’s ochtends had ik afgesproken met Bas om samen in zijn sloep de Biesbosch in de varen en meerdere visstekken af te gaan waar er ijsvogels zouden bevinden. Naast het gebruikelijke gereedschap van camera-lens-statief combo had Bas ook nog een schuiltent en twee kleine zitstoeltjes meegenomen. We starten de motor van de sloep en het avontuur is begonnen in het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa.

Wat een geweldige ervaring!

We zijn drie visstekken afgegaan. Bij de eerste zagen we al gelijk een blauwe flits over het water gaan. Zoef! Ja hoor, dat komt helemaal goed denk je dan. Nou, na een uurtje turen door de kijknetjes van de schuiltent kon er best een ijsvogeltje in de buurt zijn (net zo goed óp de tent), maar wij zagen ‘m niet …

20150524_0008_IJsvogel_Biesbosch_Carl Noya_1200pix

Op naar de tweede locatie dan maar. Een mooie natuurlijke setting waarbij we – net als bij de eerste locatie – het juiste moment hebben afgewacht en voorzichtig te werk zijn gegaan om de tent neer te zetten. Eenmaal geïnstalleerd achter het schuilnetje was het weer wachten. Oren gespitst en ogen open. De ijsvogel heb ik bij deze locatie trouwens voor het eerst gehoord. Een hoog herkenbaar geluid. Onze camera’s waren op een mooi belichte boomstronk gericht waarbij we konden zien dat de ijsvogel daar vaak kwam vanwege de poepplekjes. Maar ook hier kwam ie niet voor de lens verschijnen …

20150524_0012_IJsvogel_Biesbosch_Carl Noya_1200pix

Ondanks de leuke gesprekken die we hadden in de tent en zelfs een mooie buizerd achter onze tent hadden gespot (ook geen foto van trouwens …), werden we langzamerhand wel een beetje ongeduldig. Waar is die blauwe flits nou?!

Tijd om naar de derde locatie te gaan. Deze locatie was de geheime troef van Bas. Vanwege het getijdenverschil van zo’n 70 tot 80 cm kan de locatie moeilijk te bereiken zijn bij eb, dus we moesten even wachten tot het water hoger zou zijn. Een mooie gelegenheid om even een bezoekje te brengen aan natuurmens Hennie, de ‘Barones van de Biesbosch’. Een interessante vrouw die midden in de Biesbosch woont, met accu’s en een aggregaat, want ze heeft geen elektriciteit. Terwijl we stonden te praten hadden we uitzicht op het nest van een visarend (!) waar er trouwens af en toe een nijlgans in bevindt … maar niet voor lang als het aan haar ligt ;-). Leuk om met deze levensgenieter te hebben gepraat.

Op weg naar de derde visstek van de ijsvogel zien we zo af en toe gaten in de oever, voor en na een bocht; duidelijk de shortcut van de bever, het grootste knaagdier van Europa. De burchten van deze knagers zijn ook herkenbaar en Bas laat me er een paar zien. De bevers zelf schitteren van afwezigheid omdat ze voornamelijk ’s nachts actief zijn. In de Biesbosch kan je ze in de schemer ook spotten. Een reden om weer een keertje terug te gaan naar de Biesbosch!

Maar we waren niet gekomen voor de bevers, maar voor de ijsvogels. En ik heb eindelijk goed nieuws: bij de derde locatie was het binnen een half uur raak! Bijna elk kwartier heb ik een ijsvogel gezien :-) En, en , en … eindelijk gefotografeerd!

20150524_0061_IJsvogel_Biesbosch_Carl Noya-2_900pix

De ijsvogel kwam meerdere malen op de tak zitten om te poseren, maar eenmaal links en rechts gekeken te hebben was ie ook snel weer weg. Zo snel dat ik meestal geen tijd had om de ontspanknop in te drukken haha. Blijven focussen Carl. Uiteindelijk bleef ie de laatste twee keer wat langer zitten en kon ik met rustige bewegingen mooie platen maken van deze bijzondere vogel.

20150524_0074_IJsvogel_Biesbosch_Carl Noya-2_1200pix

20150524_0073_IJsvogel_Biesbosch_Carl Noya_900pix

Zo blij als een kind was ik (en tijdens dit schrijven nog steeds haha). Wat een fantastische ervaring om zo’n kleine en mooie vogel voor de lens te hebben in zo’n groot en prachtig natuurgebied als de Biesbosch. De ijsvogel staat er mooi op, met een natuurlijke setting als achtergrond.

Bas, dankzij jouw goede voorbereiding is het gelukt. Heel erg bedankt daarvoor!