De koude wind schuurt langs mijn nek en het gevoel in mijn oren lijkt totaal verdwenen te zijn. Ik haal mijn hand uit mijn handschoen, swipe een paar keer met mijn vinger over het scherm van mijn mobiel en maak een foto van een prachtig uitzicht bovenop de Sulphur Mountain die zich 2280 meter boven zeeniveau bevindt. Een paar seconden duurt deze handeling, maar het voelt alsof mijn vingers al een paar dagen in de vrieskast opgesloten zitten … Al snel zie ik dat het dynamisch bereik van het mobieltje het hoge contrast niet aan kan, dus gaat het weer snel terug in mijn broekzak en mijn hand gaat weer in mijn warme handschoen voordat hij eraf valt zonder dat ik het door heb. Waarom oh waarom wil ik met deze kou toch een foto maken met mijn mobiel als ik een spiegelreflex bij mij heb … ik geef de schuld aan WhatsApp en de drang om het thuisfront op de hoogte te houden van ‘ik zie, ik zie, wat jij niet ziet’ 😉

Wat ben ik blij dat ik de camera heb meegenomen, want ik vind het nog steeds moeilijk om te geloven dat ik zulke mooie uitzichten heb gezien. Ik heb het over de adembenemende Rocky Mountains van Alberta, Canada.

Na een wandeling op de top van de bergkam geloof ik mijn ogen niet. Wat een adembenemend uitzicht! Ik neem een paar foto’s van links naar rechts met in mijn achterhoofd het idee om thuis een panoramische foto te maken met Photoshop. En het is gelukt; 22 foto’s zijn door elkaar gehusseld om twee schitterende panoramische foto’s van de Rockies te verkrijgen.

Samen met Peter was ik op werk-reis in Calgary, Canada en uiteraard gaan we niet op reis zonder onze camera’s. Calgary lijkt ver, maar eigenlijk is het maar 7180 km van Nederland vandaan …

Zodra de kist met wingtips zijn wielen op de grond zette op de landingsbaan hadden we al zin om foto’s te nemen van de stad. Fuck de jetlag (8 uur tijdsverschil met Hollanda), dus niet veel uurtjes later bevonden we ons op de heuvel van McHugh Bluff Park en gaat mijn hart tekeer na een klim op de houten trap die me qua conditie deed denken aan een uur kick-funnen op de sportschool … maar het leverde wel een schitterend uitzicht op van de Calgary skyline.

Iedere dag dat ik mijn gordijnen opendeed zag ik sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen en na een paar dagen was de stad bedekt in het wit. Toch maar weer kijken vanaf de heuvel of het een interessante foto zou opleveren. De trap zorgde touwens nog steeds voor een verhoogde hartslag …

We keken naar dezelfde stad, maar de skyline was toch echt veranderd; grauw, grijs en contrastloos. Dan maar een knappe kop op de voorgrond om de foto op te vrolijken :-)

Thuis kregen we de tip om te gaan eten in het restaurant van de Calgary Tower dat een uitzicht biedt over de stad. Natuurlijk hebben we gelijk gereserveerd want deze kans laten we dus niet voorbij gaan. Tijdens het eten had ik het idee dat mijn evenwicht in de war was aan deze kant van de oceaan, maar het was het restaurant dat draaide zodat je na een uur de hele stad in 360 graden kon zien. Gelukkig stond het observatiedek boven het restaurent wel stil, zodat we als camera-nerds ons ding konden doen en de stad in nacht konden vastleggen.

Na een weekje vergaderd te hebben, is een dagje uit om foto’s te maken van de natuurlijke schoonheid van de bergen een welkome verrassing. Het had die week goed gesneeuwd, dus onze lol kon niet op, maar bij het naar buiten komen en het voelen van een temperatuur van ongeveer -20 graden Celcius leek het heel even alsof mijn hersens het zouden begeven ;-). Heel even maar, want het idee dat ik naar Banff ging om de Rocky Mountains te fotograferen deed mijn lichaam weer warm aanvoelen. Nationaal Park Banff is het oudste nationaal park van Canada en ligt 130 km vanaf de stad Calgary. Onderweg kijk ik mijn ogen uit en er verschijnt een steeds grotere lach op mijn gezicht bij het zien van de bergen door de voorruit.

De meeste toeristen die naar Banff gaan, komen met ski’s aanzetten en nemen een heet badje na afloop, maar wij komen bewapend met fotoapparatuur om hopelijk schitterende foto’s te maken van de Alberta’s Rocky Mountains in een bizarre koude wind … -20 graden. Ik zeg het nog maar een keer, -20 graden. Brrr. Maar wel ontzettend mooie landschappen!

Tijdens het wandelen in de bossen konden we trouwens zomaar een spontane ontmoeting hebben met een gerespecteerde berggeit of een grizzly beer, maar de beslissing maken wie zich zou opofferen op het moment suprême werd maar niet gemaakt haha … Helaas geen wildlife gespot in de wildernis, dus zelfs de telelenzen zijn in de rugzak gebleven. Eenmaal aangekomen onderaan de bergen, zagen we de topjes van de bergen in vuur en vlam staan terwijl de zon onderging.

Niet veel later zou het donker zijn, dus gelijk maar de mogelijkheid genomen om te spelen met de sluitertijden bij een ijskoud stromend beekje.

Het tripje naar de Rockies was van korte duur, maar ik heb weer eens heerlijk genoten van het fotograferen. Volgens mij kan men nooit genoeg krijgen van het schitterende uitzicht over de mooie bergen. Het is daarnaast ook een prettig gevoel om te weten dat de fotoapparatuur het uithoudt bij deze koude temperaturen waarbij ik soms het gevoel had dat mijn neus een beetje vastgeplakt zat aan de ijskoude camera 😉

Carl