Eigenlijk had ik weinig voornemens op fotografiegebied voor het jaar 2012, behalve dat ik een website of blog op wilde gaan zetten. Dit heeft zoals je ziet, drie maanden geduurd…

Omdat ik de eerste twee maanden niet stil heb gezeten, wil ik deze verhalen en de bijbehorende foto’s natuurlijk wel eerst delen voordat ik het blog aanvul met up-to-date berichten. Vandaar even een terugblik op de maanden januari en februari.

– 

29-01-2012 – Nieuwe apparatuur!

Carl Noya

Een spannende dag, want deze dag was het voor mij testdag! Een nieuwe telelens en een nieuw statief, namelijk de Sigma 150-500 en de Benro A3580T (met korte middenkolom ASC3 en balhoofd B1). Tezamen met nieuwe outdoor kleding, namelijk een 3-in-1 jas van Wildebeast, een broek van Fjällräven, wandelschoenen van Lowa (Gore-Tex) en een muts van The North Face, ben ik er helemaal klaar voor.

Om de nieuwe spullen in de praktijk te testen ben ik samen met Peter en Caroline de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD) op gaan zoeken.  De dieren die we hebben gefotografeerd: de wilde zwaan en de vos.

– 

De Wilde Zwaan

Normaal gesproken krijg je niet veel tijd om deze wintergasten uit Scandinavië en Rusland te fotograferen omdat ze ervandoor gaan als je te dichtbij komt, maar ze bevonden zich in de buurt bij de bekende knobbelzwanen die veel minder schuw zijn, waardoor de wilde zwanen er niet gelijk vandoor gingen. Hierdoor kregen we de kans om rustig in positie te komen en de wilde zwanen te fotograferen. Uiteraard in mijn favoriete positie: plat op de buik, liggend in het gras (en ook nog eens tussen de zwanenpoep).

Carl Noya

Carl Noya

Carl Noya

De Vos

De vossen in de AWD staan erom bekend regelmatig gevoerd te worden door de bezoekers waardoor een aantal vossen minder schuw zijn geworden en dichtbij te benaderen zijn. Ondanks dat ik hier op tegen ben (het blijft een wild dier en het kan natuurlijk een keer fout gaan en dan heeft de vos het natuurlijk gedaan…), een fotograaf kan met deze schuwheid zijn voordeel mee doen en de vos mooi op de foto proberen te krijgen.

Carl Noya

Carl Noya

De nieuwe telelens in combinatie met het nieuwe statief hebben me positief verrast! Het bereik van 500 mm is heerlijk. Als ik de resultaten van de foto’s met het diafragma vol open (F/5 op 150 mm en F/6.3 op 500 mm) op de pc bekijk vind ik de foto’s acceptabel scherp. Diafragmeren naar F/8 geeft een tandje meer scherpte, maar dat is bij veel objectieven dan ook wel de sweet spot.

Het Benro statief is ook zeker niet tegengevallen. Deze heb ik dan ook speciaal samengesteld. Om plat op de grond te liggen, leek het me namelijk ook wel handig als het statief dit ook wel kon, dus zodoende de korte middenkolom aangeschaft waardoor ik op een ideale hoogte door de zoeker van de camera kan kijken als ik op mijn buik lig en op mijn ellebogen steun.

De outdoor kleding heeft me lekker warm gehouden en na zo’n 10 km gewandeld te hebben in de duinen met de camera-lens-statief combo (+/- 5kg) over de schouder is het me reuze meegevallen. Voor herhaling vatbaar!

Carl Noya

—–

– 

04-02-2012 – De Amsterdamse Waterleiding Duinen

Carl Noya

Op deze dag is de laagste temperatuur in Nederland in 27 jaar gemeten: -22,8 graden Celcius. Brrr. Vanwege mijn enthousiasme om voor de tweede keer de 150-500 teletoeter te testen is de gevoelstemperatuur van mijn lichaam een stuk aangenamer dan de informatie uit het weerbericht.

Net als de vorige keer ben ik samen met Peter en Caroline naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD) gegaan, alleen nu hebben we een tocht van +/- 15 km gewandeld. Het plan om weer de wilde zwaan en de vos te fotograferen is wederom gelukt. Samen met foto’s van een bonte strandloper, een roodborstje, een buizerd en wat landschapsfoto’s ben ik met een tevreden gevoel thuisgekomen.

Carl Noya

Carl Noya

– 

De Wilde Zwaan

Aangezien de meeste kanalen dichtgevroren zijn, moeten we zoeken naar een wak waar de vogels zich kunnen bevinden. Na een tijdje gestruind te hebben is het raak. Een heleboel wilde zwanen bij elkaar. We tellen een stuk of 30 (!). Niet allemaal wakker, dus een foto van een groepje rustende zwanen bij elkaar om de warmte en veiligheid op te zoeken, is wel toepasselijk vandaag.

Carl Noya

Carl Noya

De Bonte strandloper

Tijdens het fotograferen van de wilde zwanen, kwam deze bonte strandloper voorbij tippelen. Het is een kleine en compacte steltloper en bijna 30% van de Europese bonte strandlopers overwintert in Nederland. Vanwege het enthousiasme van Peter en het direct opvolgende geluid van 8 foto’s per seconde, besloot ik ook deze vogel wat liefde te geven op 500 mm. Ik lag tenslotte al plat op mijn buik…

Carl Noya

Carl Noya

Carl Noya

De Vos

Tijdens het fotograferen van het mooie besneeuwde landschap, kwam een vos even polshoogte nemen om te kijken of we interesse hadden om van hem een portretje te maken. Natuurlijk ga ik daarvoor door mijn knieën.

Carl Noya

Carl Noya

Carl Noya

Toen de aandacht van de vos weggetrokken werd door het geknisper van een bezoeker met voer, heb ik nog een laatste foto genomen en was het alweer tijd om terug te keren naar de uitgang.

Carl Noya

Het roodborstje

Op weg naar de uitgang zagen we toch nog een mogelijkheid om wat liefde te geven aan het roodborstje die aan het genieten was van de ondergaande zon. Veel van onze roodborsten trekken in de winter naar Frankrijk en Spanje. Deze roodborst is dus waarschijnlijk een bezoeker vanuit Noord-Europa.

Carl Noya

De Buizerd

Caroline werd helemaal gek. ‘s Ochtends wenste ze nog om een foto te nemen van een buizerd en tadaa, daar is ie dan! Helemaal te gek natuurlijk. In deze tijd overwinteren grote aantallen Scandinavische buizerds in ons land, die helaas vaak als verkeersslachtoffer het leven laten langs onze snelwegen. Deze buizerd zat mooi in de bomen op de uitkijk in de duinen, maar helaas stond ik nog te ver weg om er een interessante plaat van te schieten, zelfs op 500 mm. Maar omdat het mijn eerste roofvogelfoto is, ben ik er helemaal blij mee.

Carl Noya

Ondanks de kou en de lange wandelroute heb ik wederom heerlijk genoten in de AWD. De camera’s hebben het eveneens goed uitgehouden bij de lage temperatuur (het was ongeveer -15 graden in de duinen). Als afsluiting nog even de set-up in de sneeuw, de Canon EOS 40D en de Sigma 150-500 met het Benro statief A3580T & B1 & ASC3.

20120204_CNo_2250_(C)_Carl_Noya_(800pix)

Carl Noya

Carl Noya

Carl Noya

—–

– 

12-02-2012 – Een sigaar met vleugels

Carl Noya

Tegenstrijdige gevoelens deze ochtend. Ga ik er op uit om te fotograferen of neem ik nog een 2e kop koffie om lekker verder te lezen in mijn heerlijk zittende fauteuil…? Gelukkig is het wildlife virus hardnekkig en kreeg ik een berichtje van Peter dat hij twee straten verderop van mij verwijderd was en of ik zin had om weer wat te oefenen met de 150-500. Heerlijk die verleiding. Keuzes maken wordt een stuk makkelijker zo.

Dit keer zijn we niet naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen gegaan, maar zijn we de aalscholvers gaan opzoeken die we laatst gespot hadden op het ijs op de oude Rijn. Na dit weekend zou het alweer gaan dooien, dus vandaag kon het alweer de laatste kans zijn om deze sigaren met vleugels op de gevoelige plaat te zetten op het ijs. Vanwege het ontbreken van de zon, krijg je geen diepe schaduwen of samengeknepen ogen en is het dus perfect weer om dieren te fotograferen.

– 

De Aalscholver

Een aalscholver in vlucht wordt wel eens een sigaar met vleugels genoemd. Het is een vogel met een lange snavel met haakpunt. Als je snel een blik erop werpt, zou je denken dat je naar een pinguïn zit te kijken…

Carl Noya

Carl Noya

De uitwerpselen van de aalscholvers zijn rijk aan zuren waardoor de vegetatie in de broedgebieden meestal een zekere dood sterft, evenals de bomen waarin de nesten worden gemaakt. Ook deze aalscholver moest even wat zuur kwijt en het zal me niks verbazen of hij valt door zijn eigen zure wak als ie zo door blijft gaan…

Carl Noya

In tegenstelling tot vrijwel alle andere watervogels bevat het verenkleed van aalscholvers weinig vet en is het daardoor niet waterdicht en worden ze drijfnat. Een aalscholver moet dus na een duik drogen en dit doen ze door met half gespreide vleugels te gaan zitten. De aalscholvers die wij zagen vonden het water toch echt te koud en hielden vrolijk hun vleugels lekker warm dicht bij hun lichaam.

Carl Noya

Al kruipend in de sneeuw langs de kant van de Rijn sloop ik steeds dichterbij een aalscholver. Ook al had ie me vrij snel door en liet ie me z’n natuurlijke blik zien…, ik mocht van ‘m gelukkig wel een paar close-ups maken.

Carl Noya

Carl Noya

Carl Noya

Na een uurtje liggen in de sneeuw begon het een beetje nat te sneeuwen, dus tijd om weer naar huis te keren om weer verder te gaan met mijn 2e bak koffie…

Carl Noya